ตอนที่ 17
posted on 04 Dec 2007 10:45 by alonedirecatorเต้ยนั่งกินข้าว โต๊ะที่นั่งกินอยู่ข้างๆเต้ยกำลังจะลุกออกไป
"ป้า คิดตังค์"
"40บาท"
"เท่าไหร่นะป้า"
"40บาท"
"ทำไมแพงยังงี้ละ เมื่อก่อนผมมากินข้างยังจานละ25อยู่เลย แล้วทำไมจะขึ้นราคาอาหารทำไมไม่เขียนป้ายบอกลูกค้าละ"
"ไม่มีเวลา จ่ายมาเถอะ40บาท เดี๋ยวนี้อะไรๆก็แพง ลื้อไม่ได้ดูข่าวเหรอ น้ำมันขึ้นทุกวันจะให้มาขายจานละ25เหมือนเดิมได้ไง"
เต้ยตักข้าวเข้าไปในปาก นั่งฟังแม่ค้าและลูกค้า2คนเถียงกันมานาน
"ป้า ผมว่าเอางี้ไหมวันนี้ป้าคิดราคาเก่าให้เขาก่อนได้ไหมแล้วก็หาป้ายราคามาเขียนบอกลูกค้าดีๆว่าขึ้นราคาแล้ว" เต้ยพูดขึ้น
"อ้าว....แล้วลื้อมาเสือกอะไรด้วยนี้ แหลกก็แหลกไปสิ"
"อ้าว ป้าทำผิดแล้วยังมาด่าคนอื่นอีกขายของยังไงนี้จะขึ้นราคาก็ไม่บอกคนอื่นแล้ว ใครมันจะไปรู้ ผมบอกป้าดีๆนะยังมาด่าผมอีก"
เต้ยหลับตาลงรู้สึกแสบหน้าเพราะป้าสาดพริกมาใส่หน้าของเต้ย
คำว่า"เสือก"คือสี่งที่เต้ยได้รับจากการไปยุ่งเรื่องคนอื่นครั้งนี้
การนั่งดูเฉยๆเท่ากับเป็นการเอาตัวรอดอย่างหนึ่งแล้วในสังคมไทย
"มึงอยู่ ห้องไหนวะเดี๋ยวกูซิบไปหามึง"วัยรุ่นพูดขึ้นทั้งที่ในปากยังคาบบุหรี่อยู่
"กูอยู่4521 ห้องแม่งมีแต่ผู้หญิงเต็มเลยวะรีบมานะมึง บุหรี่นะดูดคนละครึ่งนะเหลือตัวสุดท้ายแล้ว"
"หมดก็ไปซื้อสิแต่อย่าไปซื้อร้านไอ้ห่านั้นอีกนะกูเกลียดมัน"
"นั้นไง ลูกกิลกูมาแล้ววันนี้กูจะพาไปลุยกับพวก ซิบูย่าโว้ย55555555"เด็กหนุ่มสองคนหัวเราะอย่างมีความสุข